Met discipline naar meer energie en minder kilo's

In mei van dit jaar ben ik op een sportevenement weer eens op de weegschaal beland. Ik verwachtte wel wat zwaarder te zijn dan de 55-60 kilo die ik een aantal jaren geleden woog, maar veel meer zou het niet zijn, dat dacht ik…

Nou, dat viel dus niet mee, het waren 67 kilo’s… Zonder medelijden werd me verteld dat ik toch beter een aantal kilo’s af zou vallen. Ik snapte er niks van, want ik sportte toch gemiddeld 5 keer per week (hardlopen en tennis), hoe kan dat toch?

Ik was zwaar teleurgesteld, want ik had toch met mezelf afgesproken dat me dit nooit meer zou overkomen? Ik wilde nooit meer “dik” zijn en dan toch dit!? Ik ging nog meer sporten en op mijn eten letten, dan moest het toch minder worden? Maar nee, ik kwam alleen nog maar meer aan. Daarnaast voelde ik me ook lusteloos, altijd moe, ik had totaal geen energie. Ik kon mijn loopmaatjes niet meer bijhouden en in vergaderingen had ik moeite om mijn aandacht erbij te houden.

In juli, na mijn vakantiefoto’s bekeken te hebben (verschrikkelijk om jezelf in bikini te zien), besloot ik dat de maat vol was. Via de feelgood-food website kwam ik in contact met Claudia en zijn we het traject ingeslagen. Zij leerde me hoe ik meer bewust met mijn voeding om moest gaan naast het sporten. Ik ben begonnen met het invullen van alles wat ik eet in de MyFitnessPal app, die de calorieën, koolhydraten, vetten en eiwitten ook bijhoudt. Dit deed mijn ogen wel open, ik at veel te veel koolhydraten en vetten en te weinig eiwitten. Ook de verhoudingen op mijn bord bleken compleet verkeerd te liggen. Omdat ik het echt beu was, heb ik met ijzeren discipline me aan de adviezen van Claudia gehouden. Mijn collega’s vonden me in het begin maar vreemd, kwam ik weer met mijn tasje eten aan zetten… “Waarom, je kunt toch gewoon eten in de kantine kopen? En waarom neem je nu geen appelflap, dat is toch lekker? En ach, een keertje kan toch geen kwaad…”

Discipline is voor mij wel het toverwoord geweest. Jammer dan, dat andere mensen mij vreemd of ongezellig vonden, omdat ik niet meer mee deed met traktaties. Ik wilde mezelf weer “lekker fit” voelen, traktaties en tussendoor snoepen gaan daarbij niet helpen. En eten uit de kantine ook niet.

Inmiddels zijn we ruim drie maanden verder en ik ben ruim 10 kilo lichter. Ik voel me meer in balans.  Het hardlopen gaat weer meer vanzelf en ik voel gewoon dat ik meer energie heb. Het enige is dat ik allemaal nieuwe kleding moet kopen, want met name in mijn taille ben ik flink afgevallen. Maar dat is dan ook wel weer het leuke hieraan .

Wat ik nog wel kwijt wil: Veel mensen denken dat als je aan het diëten bent, dat je honger moet lijden. Dat heb ik nooit zo ervaren. Ik eet de meest lekker dingen en heb eigenlijk nooit echt honger. Je eet vaker op een dag dus tegen de tijd dat je honger begint te krijgen is het alweer tijd voor iets. Het eetpatroon was heel makkelijk aan te wennen, het enige dat ik moeilijk vond, was om afwisselende recepten te vinden, maar daar heb je gelukkig internet voor..

Kortom, ik ben blij dat ik de stap genomen heb en het traject ben aangegaan. Je moet het alleen wel echt willen, want zonder discipline/doorzettingsvermogen val je makkelijk terug in oude patronen. De gesprekken met Claudia hebben me geholpen om aan mijn nieuwe manier van eten te wennen, maar ook om beter met de sociale druk in eetsituaties om te gaan. De wekelijkse weegmomentjes waren voor mij ook belangrijk voor de motivatie, omdat je elke week ziet dat het resultaat oplevert. En als ik nu in de spiegel naar mezelf kijk, moet ik altijd glimlachen, wat een verandering in zo’n korte tijd…. Ik ben er heel erg blij mee!